Pasek z Wolicy herbu Doliwa (zm. po 1370) – wojewoda poznański.
Życiorys Ojcem Paska był Mikołaja z Bożacina, rycerz; w źródłach pojawia się tego imienia cześnik kaliski (1327) i miecznik wielkopolski (1329), ale tożsamość tych postaci nie jest w pełni potwierdzona. Rodzina Paska z Wolicy posiadała dobra w Wielkopolsce (pod Krotoszynem) oraz na Kujawach. Pasek, młodszy syn swego ojca, pojawia się jako rycerz pasowany (miles) w źródłach papieskich w 1348. Po śmierci seniora Doliwów, wojewody kaliskiego Mikołaja Biechowa, został mianowany kasztelanem gnieźnieńskim; wraz ze swoim bratankiem Janem z Lutogniewa stali się podówczas przywódcami rodu Doliwów.
Pojawiał się w otoczeniu króla Kazimierza Wielkiego, gdy ten dokonywał objazdów Wielkopolski. W 1358 w swojej posiadłości Benice otrzymał przywilej lokacyjny miasta na prawie średzkim. W 1360 zastąpił swego przeciwnika, Macieja Borkowica, na stanowisku wojewody poznańskiego. W tym charakterze występował w zgromadzeniu możnowładców w Poznaniu, na którym, przy udziale króla i arcybiskupa Jarosława z Bogorii i Skotnik, ustalono nowe i kompromisowe zasady płacenia dziesięciny w diecezji gnieźnieńskiej.