Po przegranej kampanii przebywał w niemieckiej niewoli. Był jeńcem Oflagu VIIA w Murnau. 29 lipca 1945 roku, po uwolnieniu z niewoli, wyjechał do Włoch. 14 grudnia 1945 roku spisał „Relację z działań 1939 roku”Stanisław Podkowiński, Relacja z działań 1939 roku, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, odpis, sygn. B.I.13a, s. 1-10.. Pełnił wówczas służbę w Sekcji Oficerów Łącznikowych (CMF 742) 2 Korpusu Polskiego. W 1946 roku został przeniesiony do Wielkiej Brytanii, później emigrował do Kanady. Zmarł 17 stycznia 1970 roku w Toronto.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari – 17 maja 1921Dekret Wodza Naczelnego L. 2980 z 17 maja 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 21, poz. 820 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 marca 1978 Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Niepodległości – 9 listopada 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia
Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932. Karol Myrek, Zarys historii wojennej 3-go Pułku Artylerii Polowej Legionów, Warszawa 1928.