Zbigniew Pędziński (ps. „Tytus” „Faytt”, ur. 7 kwietnia 1928 w Sierakowie Wielkopolskim, zm. 8 kwietnia 1967 w Poznaniu) – polski krytyk literacki, publicysta.
Życiorys Życie prywatne thumb|150px|Nagrobek na cmentarzu Górczyńskim Zbigniew Pędziński urodził się w Sierakowie Wielkopolskim, a rodzicami byli Władysław Pędziński, urzędnik skarbowy oraz Maria z domu Faytt. Chorował od urodzenia, więc nie mógł poruszać się samodzielnie. Żonaty był od 1953 z Danutą Koszewską i pozostawił syna Marcina (ur. 1963). Zmarł w Poznaniu 8 kwietnia 1967 i pochowany został na cmentarzu Górczyńskim (kwatera IIP-25-34)Poznańskie cmentarze [dostęp: 3 VII 2017 r.].
Wykształcenie i działalność publicystyczna Okres okupacji niemieckiej spędził w Siedlcach, gdzie uczył się na tajnych kompletach gimnazjalnych. Mieszkańcem Poznania został od 1946, a rok później w gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu otrzymał świadectwo maturalne. Od 1947 do 1951 na Uniwersytecie Poznańskim studiował polonistykę, filozofię oraz socjologię i z zakresu filologii polskiej uzyskał tytuł magistra. Jako krytyk literacki zadebiutował w 1952 recenzją zamieszczoną w „Przeglądzie Powszechnym” i prowadził przez następne 15 lat bardzo ożywioną działalność jako krytyk i publicysta.