Wojciech Fijałkowski (ur. 4 lipca 1927 w Żychlinie, zm. 10 kwietnia 2014 w Warszawie) – doktor nauk humanistycznych, historyk sztuki, muzeolog, varsavianista, wieloletni dyrektor Oddziału Muzeum Narodowego w Wilanowie).
Życiorys Podczas II wojny światowej był członkiem Szarych Szeregów. Ukończył studia w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (w 1951 został magistrem historii sztuki). Jako student w 1948 rozpoczął pracę w Muzeum Narodowym w Warszawie i od 1954 prowadził jego oddział w Wilanowie. W 1974 uzyskał tytuł doktora na podstawie rozprawy o wnętrzach pałacu w Wilanowie. W latach 1962–1991 jako kurator kierował konserwacją wilanowskiego zespołu pałacowo-ogrodowego oraz zorganizował tam placówkę muzealnąEncyklopedia Warszawy, PWN, Warszawa, 1994, , s. 178..
Był członkiem Światowej Rady Muzeów (ICOM) i Międzynarodowej Rady Zabytków i Miejsc Zabytkowych (OCOMOS) oraz honorowy członkiem Społecznego Komitetu Opieki nad Starymi Powązkami im. Jerzego Waldorffa, którego w latach 2000–2001 (po śmierci Jerzego Waldorffa) był przewodniczącym.
Wspierał Zbigniewa Porczyńskiego w powstaniu tzw. Kolekcji Porczyńskich, mistyfikacji rzekomo gromadzącej arcydzieła malarstwa europejskiego.
Był żonaty z JaninąW. Fijałkowski, Wilnanów. Rezydencja króla zwycięzcy, KAW, Warszawa, 1983, s. 2..