thumb|Grobowiec rodziny Durkalców w Szczawnicy Ernest Michał Durkalec ps. Sław (ur. 8 grudnia 1893 w Jarosławiu, zm. 1 lipca 1978 w Szczawnicy) – powstaniec śląski, kapitan Wojska Polskiego, uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz Armii Krajowej, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych.
Życiorys Ernest Durkalec był oficerem w c. i k. Armii i powstańcem śląskim, a następnie oficerem Wojska Polskiego.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i z 966. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Obok stopnia wojskowego przysługiwał mu wówczas tytuł „adiutant sztabowy”, a jego oddziałem macierzystym był 14 pułk piechoty we Włocławku. W 1923 roku pełnił służbę w Dowództwie 24 Dywizji Piechoty w Jarosławiu na stanowisku oficera sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej, pozostając oficerem nadetatowym 38 pułku piechoty w Przemyślu. W 1938 roku, jako oficer stanu spoczynku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi „za całokształt zasług w służbie wojskowej”.
W czasie II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej.
Został aresztowany przez Gestapo i więziony w Palace, a następnie wysłany do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau (nr obozowy 25924). Z obozu został zwolniony 14 lipca 1943 roku.