Reprezentuje architektoniczny styl dynastii Liao. Jest najwcześniejszym przykładem w Chinach użycia zestawów klamr pomiędzy kolumnami, zamiast pojedynczych wsporników. W czasie jego budowy musiano rozwiązać wiele problemów związanych z jego wielkością. Przy wielkości 9 pokoi na 5 pokoi stosując klasyczne metody budownictwa, budynek ten musiałby mieć 100 kolumn. Powodowałoby to jego małą funkcjonalność, niemożność umieszczenia w nim wielkich posągów Siedmiu Buddów, oraz m.in. bardzo słabą widoczność z powodu lasu kolumn. Tymczasem w budynku znajduje się tylko 20 kolumn. W czasie jego budowy wykorzystano nowatorskie pomysły, np. wykorzystano technikę używaną do budowy mostów. Kolumny ustawione są w czterech szeregach. Wyeliminowano piąty szereg kolumn przed posągami buddów, aby umożliwić ich pełną widoczność, stosując w tym miejscu inną konstrukcję dachu. Struktura budynku wykorzystuje ponad trzydzieści rodzajów drewna budulcowego pomiędzy szczytami kolumn a dachem.
Bazy kolumn, mierzące 1,2 m², wykonane są z wapienia i nie są one związane z podłożem, dzięki czemu w czasie trzęsień ziemi, swobodnie się przesuwają.