Był członkiem i zasiadał we władzach sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Po decyzji władz naczelnych Związku Polskich TG „Sokół” o militaryzacji związku w postaci tworzenia Stałych Drużyn Sokolich (także jako Sokole Drużyny Polowe) także w Sanoku powstała Stała Drużyna Sokola 29 czerwca 1913, jej komendantem został Franciszek Stok, a instruktorami szkolenia m.in. Bronisław Praszałowicz i Bolesław MozołowskiAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 480..
Przed 1914 pracował jako urzędnik. Po wybuchu I wojny światowej został powołany do służby czynnej w pierwszych dniach mobilizacji. Został ciężko ranny w bitwie w Karpatach przeciw Rosjanom. Ranę postrzałową w brzuch otrzymał koło Laborca. Następnie przebywał w szpitalu w Grazu. Po leczeniu przybył do Sanoka w 1915 w stopniu kapitana.