1 kompania fortyfikacyjna zajęła odcinek: Falenica – Janówek – Okuniew, a 2 kompania fortyfikacyjna odcinek – Okuniew – Czarna Stara – Radzymin. Obie kompanie, każda w sile 133-134 żołnierzy i oficerów fortyfikowały odcinek o długości ok. 60 km, budując I linię obrony. Z kadr batalionu i żołnierzy ochotników sformowano 1 kompanię reflektorów pod dowództwem por. Jarmułowicza i przekazano do broniącej stolicy 1 Armii 15 sierpnia. Kompania ta współdziałała z obsadą odcinka "Zegrze", jednak z uwagi na brak transportu konnego nie wzięła udziału w pościgu, po 18 sierpnia i powróciła do batalionu, a po rozejmie została rozwiązana. W obronie Warszawy w sierpniu 1920 roku brał udział 3 pluton reflektorów pod dowództwem por. Zaleskiego przydzielony do dyspozycji Gubernatora Warszawy pełnił funkcję obrony przeciwlotniczej, a także oświetlał dwa mosty warszawskie przez Wisłę Kierbedzia i przy Cytadeli dla nocnych przerzutów wojsk i ich ewentualnej obrony. Dodatkowo sformowano kompanię elektrotechniczną do budowy umocnień pod wysokim napięciem. Takie umocnienie o długości 1125 m zbudowano do 17 sierpnia przed Wólką Radzymińską, na przedpolu Nieporętu. Z uwagi na wycofanie się wojsk bolszewickich do praktycznego ich użycia nie doszło.