Także Saw Mon nie był w stanie uniknąć wstrząsów. W ciągu dwóch lat po objęciu przezeń tronu królestw zostało wciągnięte w Wojnę Czterdziestoletnią, toczącą się między Ava a Pegu. W listopadzie 1406 r. król Ava, Minkhaung I, wysłał armię pod dowództwem następcy tronu Minyekyawswy. 29 listopada 1406 r. (poniedziałek, 5. dzień Ubywania Księżyca miesiąca Natdaw 768 ME) żołnierze Ava zdobyli Launggyet. Minkhaung I mianował Anawrahtę Sawa, w tym czasie gubernatora Kale, „królem” Arakanu.
Saw Mon ledwo zdołał uciec do Bengalu z garstką towarzyszy.
Lata wygnania i odbudowa królestwa Przez następne 6 lat Arakan był polem bitwy między Ava a Pegu. Ostatecznie, w 1412 r. przewagę zyskało Pegu i ulokowało na tronach Launggyet oraz Thandwè swoich nominatów. W 1413 Ava stworzyło konkurencyjną placówkę w Khwethin-Taung w północnym Arakanie, ale zachodniemu księstwu oszczędzono dalszej wojny, gdyż Ava skupiło się na zniszczeniu Pegu. Jednak, pomimo że armia królestwa podeszła blisko stolicy, nie udało się Pegu zdobyć. Także garnizon Ava w Khwethin-Taung został ostatecznie wypędzony w 1416 r. przez miejscowych północnych Arakańczyków. Podzielony Arakan płacił daninę Pegu co najmniej do czasu śmierci króla Razadarita w 1421 r. Nie jest jasne, czy wasalni królowie pozostali nadal lojalni wobec następców Razadarita.