Uczestniczył w I wojnie światowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Z dniem 1 grudnia 1919 został zwolniony z od pełnienia obowiązków lekarza sanitarnego Okręgu III w Wydziale VI Zdrowia Publicznego na czas pełnienia służby wojskowej. W 1920 służył w szeregach 2 Brygady Jazdy. 24 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana lekarza, w korpusie lekarskim, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Szpitalu Wojskowym w Wilnie. Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W 1923, 1924 był oficerem rezerwy 1 Batalionu Sanitarnego. W 1934 jako rezerwy był przydzielony do kadry zapasowej 1 Szpitala Okręgowego i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.