thumb|Spirala Ekmana – schemat kierunków przepływu mas cieczy poruszających się na półkuli północnej: 1 – kierunek wiatru, 2 – siła tarcia wyższej warstwy, 3 – wypadkowy kierunek przemieszczania cieczy w danej warstwie, 4 – siła Coriolisa.
Spirala Ekmana – krzywa wyznaczona przez rzuty na płaszczyznę poziomą końców wektorów prędkości prądu mas gazu lub cieczy, która to prędkość zmienia się wraz ze wzrostem głębokości wskutek tarcia pomiędzy poszczególnymi warstwami i bezwładności. Nazwa pochodzi od szwedzkiego oceanografa Vagna W. Ekmana, który jako pierwszy opisał ilościowo zjawisko płynięcia wody pod kątem w stosunku do kierunku wiatru. Po raz pierwszy przejawy tego zjawiska zaobserwował norweski badacz F. Nansen w trakcie wyprawy statkiem „Fram” (1893-1896).
Opis zjawiska thumb|Schemat przedstawiający wzajemne kierunki wiatru, powierzchniowego prądu morskiego i całkowitego przepływu Ekmana. Spirala Ekmana w morzach sięgać może do głębokości 100-150 m, przy czym masy wody w najniższej jej warstwie poruszają się w kierunku przeciwnym do ruchu wód w warstwie powierzchniowej.