„Jahresberichte für deutsche Geschichte” (JDG; dosł. Sprawozdania roczne historii Niemiec) – rocznik opracowywany i wydawany przez Berlińsko-Brandenburską Akademię Nauk zawierający bibliografię niemiecko i obcojęzyczną dotyczącą tylko historii Niemiec.
Historia JDG ma ponad 125. letnią tradycję. W latach 1880–1916 było wydawane przez Towarzystwo Historyczne w Berlinie. Zawierało publikacje znanych uczonych specjalizujących się w pracach ze wszystkich dziedzin badań historycznych.
Po I wojnie światowej JDG w latach 1920–1927 było wydawane we Wrocławiu. W latach międzywojennych miały miejsce reorganizacje w wydawaniu Jahresberichte. W 1926 zostało podzielone na część bibliograficzną i część dotyczącą sprawozdań z poszczególnych zagadnień z historii Niemiec. Pracami w tym czasie kierowali Albert Brackmann i Fritz Hartung. Część bibliograficzną początkowo opracowywano głównie w Bibliotece Pruskiej, a po trzech latach w Niemieckiej Bibliotece Narodowej w Lipsku. Z powodu trudnych warunków wojennych prace bibliograficzne zostały zawieszone w roku 1942.