Taki przekaz sygnału może modulować enzymy wewnątrzkomórkowe (kinazy, lipazy, fosfatazy) modulować aktywności białek G modulować kanały jonowe modulować transkrypcję genów. Powoduje to zmiany w zachowaniu komórki.
Niektóre cząsteczki sygnałowe przekraczają błony komórkowe i wiążą się do wewnątrzkomórkowych receptorów w cytoplazmie lub jądrze komórkowym. Wewnątrzkomórkowe receptory - to cząsteczki wiążące DNA, które mogą wzmagać lub hamować transkrypcję specyficznych genów.
W transdukcji sygnału mogą brać udział specjalne białka regulatorowe: białka adaptorowe białka rusztowania białka dokujące. Ich zadaniem jest wiązanie i zbliżanie do siebie białek sygnałowych, dzięki czemu możliwy jest przepływ informacji. Wiąże się to z aktywacją, koordynowaniem i regulowaniem mechanizmów sygnalizacyjnych.
Receptory i szlaki sygnałowe
Receptory błonowe Receptory błonowe tworzą trzy główne klasy: receptory jonotropowe receptory metabotropowe receptory katalityczne. Receptory jonotropowe występują w komórkach układu nerwowego i innych komórkach pobudliwych elektrycznie (np.