Plastyczność fenotypowa nie zawsze i nie w całości musi mieć znaczenie przystosowawcze. W niektórych przypadkach może mieć charakter losowy i nie wiązać się z podwyższeniem dostosowania genotypu, który taką plastyczność (nazywaną wówczas „szumem rozwojowym” – wytwarzaniem różnych fenotypów przez ten sam genotyp w identycznych warunkach środowiskowych) przejawia. Szum rozwojowy traktowany jest często jako epifenomen, świadczący o sile presji doboru naturalnego na cechę (duży szum może świadczyć o słabej presji doboru na dana cechę, mały szum – o silnym, kierunkowym doborze), względnie jako wskaźnik stresu, którego w danych warunkach środowiskowych doświadcza organizmBabbit, G.A. 2008. How accurate is phenotype? – an analysis of developmental noise in a cotton aphid clone. BMC Developmental Biol. 8: 19.Pertoldi, C., T.N. Kristensen, D.H. Andersen i V. Loeschke. 2006. Developmental instability as an estimator of genetic stress. Heredity 96: 122-127..
Przypisy
Kategoria:Genetyka Kategoria:Ewolucjonizm Kategoria:Fizjologia roślin