Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z psycholog Marianną deJong miał syna Rudolpha (1928–2011), później lekarza anestezjologa, i córkę Evelyn Yvonne Davis (1929). Z drugiego małżeństwa urodziła się córka Joan.
Pierwsze prace deJonga dotyczyły psychologii zwierząt, upośledzonych umysłowo i dzieci. Pracując w laboratorium Brouwera w Amsterdamie wykonał pracę dotyczącą porażenia wywołanego alkaloidem bulbokapniną. Wkrótce zainteresował się katalepsją wywołaną przez bulbokapninę i zwierzęcym modelem katatonii. Wieloletnia praca nad tym zagadnieniem zaowocowała monografiami La Catatonie expérimentale par la bulbocapnine (wspólnie z Barukiem, 1930) i Experimental Catatonia: A General Reaction-form of the Central Nervous System (1945). Późniejsze prace dotyczyły katatonii wywołanej noradrenaliną, acetylocholiną, meskaliną, katatonii wywołanej chirurgicznie lub działaniem siły odśrodkowej, związków katatonii z czynnikami wątrobowymi i jelitowymi. Łącznie deJong opublikował kilkadziesiąt prac w językach angielskim, francuskim, niderlandzkim i niemieckim.