– japoński polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych Japonii, premier Japonii w latach 1936–1937. Po II wojnie światowej stracony za zbrodnie wojenne.
Życiorys Studiował prawo na Tokijskim Uniwersytecie Cesarskim. Jednym z jego rówieśników był późniejszy premier Japonii po II wojnie światowej – Shigeru Yoshida. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w japońskim ministerstwie spraw zagranicznych jako tłumacz. W 1904 roku z ramienia ministerstwa był nauczycielem języka japońskiego oraz przewodnikiem po Japonii Jamesa Douglasa, działacza PPS, który wspólnie z Józefem Piłsudskim oraz Tytusem Filipowiczem, w trakcie wojny rosyjsko-japońskiej prowadził w imieniu tej partii rozmowy z władzami japońskimi.
W późniejszych latach pracował na japońskich placówkach dyplomatycznych w Chinach, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. W latach 1927–1930 był posłem Japonii w Holandii, a następnie ambasadorem Japonii w ZSRR w latach 1930–1932. Po powrocie do Japonii w 1933 roku został ministrem spraw zagranicznych w rządzie premiera Makoto Saitō. Po zmianie rządu w 1934 roku, udało mu się zachować pozycję w nowym gabinecie Keisuke Okady. Jako minister spraw zagranicznych opowiadał się za zwalczaniem ZSRR i wpływów komunistycznych, a także popierał koncepcję bezpośredniego zaangażowania militarnego Japonii w konflikt z Chinami.