Odbiór i opinie Ten pierwszy, debiutancki album ADHD Syndrom pod tytułem „Grzeczna młodzież” z 2009 r. stał się dla wielu osób wręcz kultowym. Mimo tego, że ówcześnie muzycy byli punkowymi nastolatkami, to osiągnięty efekt ich twórczości prezentowany na płycie uznany został za bardzo dojrzały. Także dzięki dobrej już wówczas stronie technicznej ich muzyki oraz dobremu wokalowi. Pada w tym aspekcie określenie: . Brzmienia tych utworów przekonały fanów. Jak wyżej wspominano debiut ten pozwolił zespołowi na szybkie wyjście poza krąg lokalnej popularności, zaistnienie w świadomości fanów punk rocka oraz zdobycie ich uznania. Dzięki temu dołączył on do grona najciekawszych i najaktywniejszych wykonawców muzycznych na krajowej scenie punk.
Jest to więc przede wszystkim melodyjny punk rock, prosty, szybki, porywający, przebojowy, pełen energii, żywiołowy. I jest on wzbogacony o dobrą, „wybuchową” mieszankę z wcześniej wymienionymi stylami muzycznymi. Mariusz Prokulski (Bezkoc) z Pasażera, w recenzji tego albumu, określa ich twórczość jako piosenki spomiędzy Dezerterem a Cock Sparrerem, czyli coś pod wpływem The Analogs.