Henryk Witold Gorzechowski (ur. 7 października 1892 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się jako trzeci syn Henryka Adolfa i Zofii z domu Tonkel-ŚlepowronW innym źródle także Tąkiel.. Ojciec był powstańcem z 1863, naczelnikiem Archiwum Warszawskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Braćmi Henryka Gorzechowskiego byli Jan ps. „Jur”, członek Organizacji Bojowej PPS, generał brygady (w latach 1922–1929 mąż Zofii Nałkowskiej) i Józef, późniejszy pracownik MSZ.
Uczył się w szkołach warszawskich (1902–1908), później w 1 Gimnazjum Filologicznym w Kijowie (egzamin). Ukończył Szkołę Rolniczą w Puławach. W latach 1911–1914 pracował w majątku ziemskim na Wołyniu w charakterze agronoma.
Po wybuchu I wojny światowej, celem uniknięcia wcielenia do armii rosyjskiej, 1 listopada 1914 w Płoskirowie ochotniczo zgłosił się do 1 sotni Inguskiego Konnego Pułku Kaukaskiej Tubylczej Dywizji Konnej. Na froncie wojennym walczył od grudnia 1914 na froncie wschodnim przeciw armii austriackiej. 1 stycznia 1915 otrzymał awans na młodszego podoficera, 29 maja awansowany do stopnia wachmistrza. W marcu 1917 ukończył szkołę chorążych w Kijowie. Wówczas w randze chorążego był dowódcą plutonu w pułku na terenie Besarabii.