Od 13 listopada 1947 do 16 września 1950 pełnił funkcję ministra handlu, a następnie był doradcą gospodarczym w ambasadzie Danii w Stanach Zjednoczonych. Od 30 września do 1 listopada 1953 był ministrem bez teki, a od 1 listopada 1953 zajmował stanowisko ministra pracy, kończąc urzędowanie 28 maja 1957. Następnie do 8 października 1958 był ministrem do spraw współpracy gospodarczej z zagranicą, po czym objął stanowisko ministra spraw zagranicznych. Funkcję tę pełnił także w pierwszym i drugim rządzie Vigga Kampmanna (do 3 września 1962).
W 1962 został nowym przewodniczącym Socialdemokraterne, partią tą kierował do 1972. 3 września 1962 objął urząd premiera Danii. Jego pierwsza kadencja zakończyła się 26 września 1964, a druga 2 lutego 1968 w wyniku rezygnacji złożonej 24 stycznia tegoż roku. Podczas drugiej kadencji (od 28 listopada 1966 do 1 października 1967) pełnił jednocześnie funkcję ministra spraw zagranicznych.