Kłym Ławrentijowycz Poliszczuk, ukr. Клим Лаврентійович Поліщук (ur. w Krasnopolu, zm. 3 listopada 1937 na uroczysku Sandarmoch w Karelii) – ukraiński poeta i prozaik, publicysta. Jeden z przedstawicieli rozstrzelanego odrodzenia.
Życiorys Uczył się w Petersburgu. W 1912 roku przybył do Żytomierza, gdzie w sierpniu 1914 roku został aresztowany za ukraińską działalność niepodległościową. Wywieziono go w głąb Rosji. Zaczął wówczas pisać pierwsze wiersze i inne utwory literackie.
W 1920 roku przybył do Polski. Zamieszkał we Lwowie. Był to płodny okres jego twórczości. Wydawał tam czasopisma i almanachy literackie, w których publikował m.in. utwory poetyckie i prozę (m.in. powieść pt. „Swit czerwonyj” oraz opowiadania pt. „Hulapilśkyj bat´ko” і „Otaman Zełenyj”). W 1924 roku powrócił na sowiecką Ukrainę.
W 1930 roku został aresztowany przez OGPU. W styczniu 1931 roku skazano go na karę 10 lat łagrów. Został osadzony w obozie SŁON na Sołowkach. 9 października 1937 roku „trójka specjalna” NKWD obwodu leningradzkiego RFSRR skazała jednym wyrokiem listę 1116 więźniów Sołowek na śmierć. Na liście znajdowało się nazwisko Poliszczuka.