thumb|Wojciech Bucior (w środku z laską) podczas konferencji gospodarczo-leśnej w Rymanowie Wojciech Bucior ps. „Kunigas” (ur. 15 kwietnia 1889 w Jędrzejowie, zm. 1940 w ZSRR) – major taborów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, starosta w okresie II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wawrzyńca i Franciszki z domu Lampe urodzony 15 kwietnia 1889 w Jędrzejowie. Poprzez rodzinę był związany z Ostrowcem Świętokrzyskim. Kształcił się w rosyjskim Progimnazjum w Sandomierzu, gdzie podjął działalność w szkolnej konspiracji. Został stamtąd wydalony za udział w strajku szkolnym i manifestacji o charakterze politycznym. W lutym 1910 jako eksternista zdał egzamin dojrzałości w C. K. II Szkole Realnej we Lwowie. Przez osiem semestrów studiował geodezję na Politechnice Lwowskiej. Od 1910 przez rok odbywał służbę wojskową w armii Imperium Rosyjskiego (22 batalion saperów). Następnie działał w Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” i Polskich Drużynach Strzeleckich, kończąc szkołę podoficerską. Jednocześnie na Politechnice Lwowskiej od 1911 do 1913 uczył się na kursie geometrów.