Bezpośrednim bodźcem do budowy kompleksu, na który miały składać się zarówno urządzenia przeciwpowodziowe, jak i most, była powódź z 1953 roku. Prace ruszyły niecały rok po powodzi, 18 stycznia 1954 roku, a oddanie do użytku nastąpiło 22 października 1958 roku. Koszt budowy wyniósł około 40 mln guldenów. Kompleks był pierwszą budowlą powstałą w ramach planu Delta.
Na kompleks składają się dwie ruchome zapory wodne, śluza umiejscowiona w zachodniej części kompleksu oraz most z podnoszonym fragmentem na wysokości śluzy. Każda z dwóch ruchomych stalowych zapór ma długość 81,2 m i osadzona jest pomiędzy dwiema wysokimi na 45 m wieżami (łącznie jest ich cztery). W przypadku zagrożenia zapory opuszczane są w dół, co czynione jest kilka razy w roku. Na co dzień zapory podniesione są 11,5 m powyżej poziomu wody (na takiej samej wysokości znajduje się również most). Statki, które nie mieszczą się w tym prześwicie, mogą korzystać ze śluzy (wówczas konieczne jest podniesienie mostu zwodzonego nad tą śluzą, co tymczasowo wstrzymuje ruch drogowy). Most (nazwany Algerabrug od nazwiska ministra robót publicznych i gospodarki wodnej Jacoba Algery) posiada po jednym pasie ruchu w każdą stronę w ramach drogi N210, jeden dodatkowy jednokierunkowy pas oraz ścieżki dla pieszych i rowerzystów.
Przypisy
Kategoria:Mosty i wiadukty w Holandii Kategoria:Budowle hydrotechniczne Kategoria:Capelle aan den IJssel