Historia W roku 1839 angielski przyrodnik i malakolog Thomas Brown (1785-1862) pokrótce wspomniał o tym zjawisku, rujnującym okazy w kolekcjach, w swej książce „A Conchiologist’s Text-Book” (ang. – „Podręcznik konchiologa”). Podobne zjawisko opisała Agnes Kenyon w 1896 r. sugerując, że to cząsteczki soli w powietrzu powodują korozję muszli. W roku 1899 angielski konchiolog-amator, Loftus St. George Byne (1872-1947)Salisbury A. E. 1951. "Obituaries: Ronald Winckworth, 1884–1950". Proceedings of the Malacological Society of London 29 (1951-1953, Part I): 5-6., opisał zjawisko podczas seminarium na forum Towarzystwa Konchiologicznego Wielkiej BrytaniiCallomon, P. "Byne’s Disease – Questions and Answers". Dostęp 25 kwietnia 2010.:
Byne był przekonany, że kwas masłowy wraz z octanem wapnia były obecne na powierzchni zniszczonych muszli, jednak nigdy nie przedstawił metod, na jakich podstawie doszedł do takiego wniosku, ani nie opisał „dokładnych testów chemicznych”, jakim poddał zaatakowane okazy.