Leonid Nikołajewicz Wieljaszew, ros. Леонид Николаевич Вельяшев (ur. 7 lipca 1856 r. w guberni twerskiej, zm. 1 kwietnia 1940 r. w Łucku) – rosyjski wojskowy (generał porucznik), emigracyjny działacz kombatancki.
W 1873 r. ukończył korpus kadetów w Połtawie, zaś w 1875 r. Nikołajewską Szkołę Kawalerii. Służył w 12 Achtyrskim Pułku Husarzy. W 1876 r. awansował na porucznika.
W latach 1877–1878 w stopniu sztabsrotmistrza uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej. Był ranny. W 1890 r. mianowano go rotmistrzem. W 1895 r. objął dowództwo 3 Polowego Szwadronu Żandarmów. W 1896 r. został podpułkownikiem, zaś w 1900 r. pułkownikiem. Od 1901 r. dowodził 33 Iziumskim Pułkiem Dragonów. W 1907 r. w stopniu generała majora został dowódcą 2 Brygady 11 Dywizji Kawalerii. Od 1910 r. był dowódcą 1 Brygady Dywizji. W marcu 1914 r. zwolniono go do rezerwy w stopniu generała porucznika.