Stefan Tadeusz Halski (ur. 19 listopada 1893 w Żywcu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej. mały|Bracia Halscy upamiętnieni na tablicy na kościele św. Kazimierza w Nowym Sączu.
Życiorys Urodził się w rodzinie Zygmunta i Michaliny z BośniackichInne źródło (Andrzej Leszek Szcześniak) podaje jako imię matki: Maria.. Pochodził z Żywiecczyzny. Był bratem bliźniakiem Eugeniusza (1893–1940) oraz bratem Zdzisława Tadeusza (1897–1975), kawalera Orderu Virtuti Militari i Zygmunta. Zamieszkiwał w Nowym Sączu, gdzie ukończył Gimnazjum nr 2, po czym zdał maturę w Seminarium Nauczycielskim w Starym Sączu w 1912. W tym czasie działał w Związku Strzeleckim.
Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Razem z braćmi Eugeniuszem i Zdzisławem walczył w szeregach 32 pułku piechoty OK. Na stopień chorążego rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1915. Został wzięty do niewoli rosyjskiej i przebywał w niej od sierpnia 1916 do września 1918.