Lorne Garnet Main (ur. 9 lipca 1930 w Vancouver, zm. 14 października 2019) – kanadyjski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, czołowy zawodnik świata w starszych kategoriach wiekowych.
Main, zawodnik praworęczny, wyróżniał się na korcie oburęcznym uchwytem przy obu podstawowych uderzeniach – z forhendu i bekhendu. Jako uczestnik rozgrywek międzynarodowych w Ameryce Północnej i Europie stał się prekursorem oburęcznej gry, który to styl w latach 90. XX wieku wyniósł na szczyt rankingu światowego Monicę Seles. Przyjęcie takiego sposobu gry Main tłumaczył nawykami nabytymi w baseballuCollins, Hollander, Bud Collins' Tennis Encyclopedia, 1997, s. 532..
Sukcesy na korcie odnosił od 9. roku życia. W 1944 zdobył cztery tytuły mistrzowskie w USA i Kanadzie w kategorii do 15 lat, a w wieku 16 lat został pierwszą rakietą juniorską w Kanadzie i pozostawał liderem przez kolejne trzy lata, wygrywając także turnieje w kategorii do lat 18, m.in. mistrzostwo Kolumbii Brytyjskiej i całej Kanady. W latach 1949–1951 korzystał ze stypendium sportowego na University of California w Berkeley, gdzie doszedł do pozycji lidera reprezentacji uczelnianej w grze pojedynczej i podwójnej. W 1949 został mistrzem miasta Vancouver, w tym samym roku był finalistą międzynarodowych mistrzostw Kanady;