thumb|240px|Grób Hipolita Dobruchowskiego na cmentarzu Powązkowskim Hipolit Dobruchowski herbu Ogończyk (ur. 11 sierpnia 1806 w Kaliszu, zm. 21 czerwca 1887 w Warszawie) – polski kartograf, podporucznik w powstaniu listopadowym, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Józefa i Zofii z Ojrzanowskich. Wywodził się ze rodziny szlacheckiej, w czasach przedrozbiorowych mieszkającej w południowej i wschodniej Wielkopolsce. Ukończył warszawską wojewódzką szkołę pijarów a następnie Korpus Kadetów w Kaliszu"Gazeta Warszawska" 1818.08.01, nr 61 "Gazeta Warszawska", 1825.08.20, nr 133. Od 1825 pracował na stanowisku konduktora w Sztabie Kwatermistrzostwa Generalnego. Był jednym z twórców Topograficznej Karty Królestwa Polskiego wydanej w Warszawie w 1843 roku. Po wybuchu powstania listopadowego służył w 8 Pułku Piechoty Liniowej. W dniu 15 stycznia 1831 roku uzyskał awans na podporucznika, a 30 stycznia został przeniesiony do batalionu artylerii"Kurjer Warszawski" 1831.01.19, nr 19"Powszechny Dziennik Krajowy" 1831.02.01, nr 31. Ciężko ranny. Odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari przyznanym 14 września 1831 roku (nr 2571). Po powstaniu pracował na stanowisku rewizora pomiarów w Wydziale Lasów Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie.