Bitwy o Gusz Ecjon zostały stoczone podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny. Walki były toczone o izolowany blok żydowskich osiedli Gusz Ecjon, który był położony na południe od Jerozolimy w Judei. Do pierwszej bitwy doszło 14 stycznia 1948 roku, do drugiej 4 maja 1948 roku, a kulminacyjnym momentem była trzecia bitwa stoczona w dniach 12-13 maja 1948 roku. Blok osiedli Gusz Ecjon został zdobyty i zniszczony przez transjordańskich żołnierzy Legionu Arabskiego.
Tło wydarzeń
thumb|left|200px|Kibuc Kefar Ecjon w kwietniu 1947 r. thumb|290px|Kibuc Massu’ot Jicchak w maju 1947 r. Gusz Ecjon była grupą osiedli żydowskich położonych w górach Judei, bezpośrednio na południe od Betlejem i Jerozolimy. Trzon bloku składał się z czterech rolniczych osad, które zostały założone w latach 1940-1947 na nieruchomościach zakupionych przez żydowskie organizacje syjonistyczne. Jako pierwszy, w 1927 roku powstał religijny kibuc Migdal Eder. Jego całkowita izolacja została przerwana dzięki założeniu w 1945 roku sąsiedniego kibucu Massu’ot Jicchak. Następnie w 1946 roku powstał kibuc En Curim, a w 1947 roku kibuc Rewadim. Pod koniec 1947 roku blok osiedli Gusz Ecjon zajmował powierzchnię 20 km² i liczył 450 mieszkańców, w tym 69 dzieci. Społeczności były całkowicie izolowane i otoczone przez nieprzyjaźnie nastawione osady arabskie.