Cerkiew rozbudowano jeszcze dwukrotnie: w 1740 wzniesiono dwukondygnacyjną dzwonnicę (na której zawieszono siedem dzwonów), natomiast w latach 1838–1842 kolejny ołtarz boczny św. Mitrofana z Woroneża. Wtedy też przeprowadzono remont całego budynku. W uroczystym poświęceniu powiększonej świątyni w 1842 brał udział metropolita moskiewski FilaretИоанна Богослова, апостола и евангелиста, на Бронной храм. Ołtarz św. Mitrofana zlikwidowano w 1870, przenosząc stół ołtarzowy do głównego pomieszczenia ołtarzowego świątyni. W latach 1876–1879 do cerkwi wstawiono nowy barokowy ikonostas, wykonano nowe freski.
W czasie akcji konfiskaty kosztowności cerkiewnych wyposażenie cerkwi uległo rozgrabieniu. Świątynia pełniła funkcje sakralne do 1933, gdy została zamknięta i przekazana Teatrowi Kameralnemu im. Puszkina. W okresie radzieckim zaginęły czczone w poprzednich stuleciach kopia Smoleńskiej Ikony Matki Bożej z XVII w. oraz patronalny wizerunek podarowany przez cara Michała. Teatr sugerował całkowite zniszczenie cerkwi, jednak skutecznie zaprotestował przeciwko temu architekt Dmitrij Suchow. W rezultacie doszło jedynie do przebudowy budynku, w czasie której usunięto z niego przypominające o pierwotnym przeznaczeniu kopuły. We wnętrzu zniszczono freski oraz wyposażenie pomieszczenia ołtarzowego.