Witold Antoni Walter (ur. 16 grudnia 1909 w Gnieźnie, zm. 12 czerwca 1944 w Mauthausen-Gusen) – ziemianin, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej ps. "Dziedzic", "Witalis".
Życiorys Był jedynym synem Kazimierza i Ewy z Janczakowskich Walterów. Ukończył państwowe Gimnazjum Klasyczne w Gnieźnie. W okresie międzywojennym pracował u swego stryja Witalisa Waltera powstańca styczniowego, sądzonego w procesie berlińskim (1864) i więzionego w więzieniu w Moabicie, właściciela majątków Łubówko, a później Dziećmiarki z folwarkiem Słępowo, które odziedziczył po stryju.
Imię stryja było inspiracją do pseudonimu konspiracyjnego, którego używał podczas II wojny światowej. Obok pseudonimu „Witalis” używał też pseudonimu „Dziedzic”. Wiosną 1940 utworzył we Wrześni i innych miejscowościach komórki Tajnej Organizacji Narodowej, do której organizatorów i kierownictwa należał w Poznaniu i którą wyposażył w sprzęt biurowy i poligraficzny, umożliwiający drukowanie gazetki „Czuwamy”, która pierwotnie drukowana była w Poznaniu a od 1940 we Wrześni. Komórki TON utworzył również m.in. w Gnieźnie, Mogilnie, Żninie i Strzelnie. Kierował także biurem legalizacyjnym wydającym fałszywe dokumenty żołnierzom Narodowej Organizacji Bojowej umożliwiające im przekraczanie granic Kraju Warty.