Halogenerator (generator aerozolu solnego) – urządzenie stosowane w jednym z rodzajów haloterapii, czyli inhalacjach suchym aerozolem solnym.
Historia Inhalacje należą do najstarszych sposobów leczenia, były bowiem zalecane już przez ojca medycyny, Hipokratesa. Stosowany przez niego aparat do inhalacji w postaci garnka i trzcinowej rurki można uznać za pierwszy aparat inhalacyjny. Natomiast pierwszym udokumentowanym aparatem do inhalacji było urządzenie skonstruowane przez Sales-Girona i Auphana w 1849 roku - rok ten uważany jest za przełom w rozwoju wziewalnictwa. Działanie urządzenia opierało się na oddziaływaniu sprężonego powietrza o ciśnieniu 3-4 atmosfer na płyn, który uderzając o płytkę rozdrabniał się na drobne kropelki, tworząc mgłę.
Kolejne dekady przyniosły nowe, coraz to skuteczniejsze urządzenia do inhalacji, m.in. powstała idea wykorzystania w tym celu ultradźwięków, co pozwoliło na zbudowanie aparatów wytwarzających jednorodny aerozol.
Inhalacje z użyciem suchego aerozolu solnego zalecał Feliks Boczkowski w XIX wieku, który polecał chorym spacery podziemnymi korytarzami Wieliczki. Suchy aerozol solny obecny w podziemnych wyrobiskach górniczych był wynikiem prac wydobywczych w kopalni soli.