Obawiał się, że 28 kilometrowa trasa z dużym obciążeniem przez ciężką górzystą okolicę w ciemnościach nocy przeciągnie się w czasie, i świt zastanie żołnierzy w otwartym terenie. Danny uznał, że są w stanie dotrzeć do Gusz Ecjon. Wyruszyli z Har-Tuw około godz. 23:00 w nocy.
Grupa 38 żydowskich żołnierzy okrążyła pod osłoną nocy pobliski posterunek brytyjskiej policji mandatowej (Fort Tegart) i skierowała się na południe drogą prowadzącą do arabskiej wioski Bajt Dżibrin. Około godz. 1:00 w nocy jeden z żołnierzy skręcił kostkę i miał problemy z chodzeniem. Danny obawiał się, że może to opóźnić postępy oddziału, wyznaczył więc dwóch żołnierzy i nakazał powrót z poszkodowanym do Har-Tuw. Oddział dalej posuwał się wąskimi górskimi drogami. Minęli wieś Bajt Nattif i skierowali się na południowy wschód przechodząc rozległe wadi. Grupa zatrzymała się tutaj na odpoczynek, a dwóch zwiadowców rozpoznało rozgałęzienie trzech niewielkich wadi ze strumieniami Eciona, Gdor i Ha-Ela. Około godz. 6:00 rano dwaj zwiadowcy zostali odkryci przez arabskie kobiety zbierające chrust w pobliżu wsi Surif. Żołnierze powiedzieli im, że są z „arabskiej obrony.” Kobiety uciekły, a zwiadowcy nie zabili ich. Wycofali się i powiadomili Danny’ego o incydencie. Zdecydował się on na kontynuowanie operacji i przejściu pomiędzy wsiami Surif i Dżab’a.