Gatunki rodzaju Rhizopogon dają się łatwo uprawiać, dzięki czemu rodzaj ten stał się rodzajem modelowym do badania morfologicznych, fizjologicznych, ekologicznych i symbiotycznych mutualizmów. Opublikowano prawie 200 artykułów na temat taksonomii Rhizopogon, zakresu i specyficzności żywicieli, morfologii macierzy zewnątrzkomórkowej, rozmieszczenia, ekologii, fizjologii i zastosowań w leśnictwie.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhizopogonaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Rhizopogon utworzył Elias Fries w 1817 r. Gatunkiem typowym jest Rhizopogon luteolus Fr. & Nordholm 1817. Synonimy: Anthracophlous Mattir. ex Lloyd, Hymenangium Klotzsch, in Dietrich, Hysteromyces Vittad., Splanchnomyces Corda. Polską nazwę nadał Stanisław Chełchowski w 1898 r.
Gatunki występujące w Polsce: Rhizopogon borealis P. Karst. 1886 – piestrówka północna Rhizopogon luteolus Fr. 1817 Rhizopogon marchii (Bres.) Zeller & C.W. Dodge 1929 Rhizopogon melanogastroides M. Lange 1957 Rhizopogon mohelnensis Velen. 1931 Rhizopogon nigrescens Coker & Couch 1928 – piestrówka czerniejąca Rhizopogon obtextus (Spreng.) R.