Podobny układ rozmieszczenia silników zastosowano w amerykańskiej konstrukcji North American XB-70 Valkyrie. Radziecki bombowiec miał być uzbrojony w pojedynczą, ważącą 3000 kg bombę termojądrową przenoszoną w komorze bombowej. Maszyna w zamyśle swojego konstruktora przenosić miała również pojedynczy pocisk manewrujący RSS-40 Buran. Pocisk miał być umieszczany na grzbiecie A-57 i tak transportowany do miejsca odpalenia. Bombowiec miał posiadać bogate wyposażenie, między innymi dwa systemy zakłóceń aktywnych Roza i Wienik, jeden system zakłóceń pasywnych TRS-45, radar SWR-1, system łączności Płanieta, system nawigacyjny Wietier oraz system hydroakustyczny Ochock, służący do lokalizacji czekającego z paliwem okrętu podwodnego. Planowana była również wersja rozpoznawcza samolotu różniąca się wyposażeniem oznaczona jako R-57. A-57 nigdy nie wyszedł poza stadium projektu, a w 1960 roku, w biurze OKB-23 Miasiszczewa w Moskwie, gdzie dano do dyspozycji Bartiniemu niewielki zespół konstruktorów, wszelkie prowadzone nad bombowcem prace zostały wstrzymane.