Od tej pory "Canopus" był 84-działowym (rzeczywista liczba dział na okręcie) liniowcem drugiej rangi (do pierwszej zaliczano okręty o trzech ciągłych pokładach bateryjnych).
W późniejszym okresie "Canopus" nie brał czynnego udziału w działaniach wojennych prowadzonych przez Royal Navy. Mając opinię doskonałego żaglowca, służył do badań porównawczych nowo budowanych liniowców. Na liniach jego kadłuba oparto konstrukcję dziesięciu podobnych 84-działowych okrętów, nazywanych typem Canopus lub Ganges (od pierwszego zwodowanego okrętu), budowanych w latach 20. i 30. XIX wieku. Należała do niego m.in. "Asia", okręt flagowy wiceadmirała Edwarda Codringtona w bitwie pod Navarino.
"Canopus" przeszedł w latach 1839 - 1841 jeszcze jeden poważny remont, połączony z modernizacją. Był następnie intensywnie wykorzystywany w ćwiczeniach floty. Pod koniec lat 40. XIX wieku, w związku z rozwojem nowych technologii w budownictwie okrętowym (jak na przykład napęd parowy), jego wartość bojowa była niewielka. Pomimo to liniowiec był wykazywany na listach floty do 1859 roku. W 1863 roku został hulkiem w Devonport. W 1887 roku został sprzedany do rozbiórki.
Bibliografia Krzysztof Gerlach, Le Franklin oraz HMS Canopus - niedościgły ideał okrętu wojennego?, w: Morza, Statki i Okręty nr 5/2001, ISSN 1426-529X The Age of Nelson [dostęp 21 sierpnia 2009]
Kategoria:Żaglowe okręty liniowe Royal Navy Kategoria:Brytyjskie okręty z okresu XVIII wieku