Lew (Leon) Markiewicz (ur. 1787, zm. 1858) – duchowny unicki, a następnie prawosławny, wieloletni proboszcz parafii w Rybołach, dziekan białostocki. Jeden z głównych organizatorów stopniowej likwidacji Kościoła unickiego na Podlasiu, zakończonej przyłączeniem miejscowych parafii do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego na synodzie połockim, bliski współpracownik biskupa Józefa (Siemaszki).
Życiorys Duchowny unicki Był synem unickiego duchownego, Jana Markiewicza. Jego ojczystym językiem był język polski. Ukończył unickie seminarium duchowne przy klasztorze Ławryszewskim. Po przyjęciu święceń kapłańskich został proboszczem parafii w Barszczewie (powiat brzeski), zaś w 1822 przeniesiono go do pracy duszpasterskiej w parafii w Rajsku. Równocześnie został dziekanem unickiego dekanatu białostockiego. W latach 30. XIX w. był już młodszym kanonikiem, z godnością protoprezbitera.