W latach 1996–1999 pełnił funkcję redaktora działu w miesięczniku „Mastactwa” ().

Wchodził w skład Białoruskiego Frontu Ludowego (BFL) od momentu jego powstania. W 1992 roku stał na czele grupy inicjatorów przeprowadzenia ogólnokrajowego referendum w sprawie rozwiązania Rady Najwyższej XII kadencji i przeprowadzenia przedterminowych wyborów według nowej ordynacji wyborczej. W ciągu dwóch miesięcy grupa zebrała 442 tysiące podpisów obywateli Białorusi popierających tę inicjatywę, co stanowiło ok. 7% wszystkich wyborców. Uładzimir Anculewicz był przewodniczącym komisji wyborczej BFL i członkiem Sejmu BFL (organu zarządzającego organizacją). Po wyborach parlamentarnych w 1995 roku, w których BFL nie zdobył ani jednego mandatu, 10 czerwca podczas zjazdu BFL Anculewicz podał się do dymisji ze stanowiska szefa komisji wyborczej organizacji. W tym samym roku odszedł także z władz BFL z powodu rozbieżności między nim i przywódcą Frontu Zianonem Pazniakiem. W latach 1995–1999 był współprzewodniczącym Społecznego Centrum Naukowo-Analitycznego „Białoruska Perspektywa”. W 1996 roku stał na czele społecznej Komisji ds. Nadzoru nad Referendum, zainicjowanym przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę. Komisja zebrała ponad dwa tysiące dokumentów świadczących o naruszeniach ordynacji wyborczej i fałszerstwach podczas głosowania.