Następnie stworzone zostało niebiańskie Pióro. Do jego powstania użył Bóg klejnotów różnego rodzaju. Ma ono olbrzymie rozmiary. Gdyby jakiś człowiek zechciał dojść do jego skraju, to podróż zajęłaby mu pięćset lat. Z przepołowionego końca Pióra nie wypływał jednak atrament, jak z piór ziemskich, ale światło. Stworzywszy to Pióro, Allah nakazał mu, by pisało. Z początku wzburzyło się ono, zadrżało, wydając z siebie odgłos przypominający grom. Dopiero kolejnego dnia rozpoczęło swoją pracę: zaczęło wypełniać Tablicę.
Odtąd widnieje na niej tekst z migotliwego światła. Tablica ta gromadzi wiedzę o wszystkim, co było w przeszłości, co jest w teraźniejszości oraz co będzie w przyszłości. Znajdują się na niej imiona wszystkich ludzi, jacy kiedykolwiek żyli, żyją bądź będą żyli. Obejmuje ona również niebiański prototyp Koranu. Skończywszy swoje zadanie, Pióro wyschło. Komu więc zapisane zostało wywyższenie, dostąpi go on, a komu poniżenie, dotknie go ono. Z drugiej strony tylko Stwórca wie, co zostało zapisane na Tablicy. Nie została ona pozostawiona własnemu losowi. Przymocowano ją do tronu Stworzyciela. Każdego dnia 360 razy patrzy on w nią. Dzięki temu daje on życie i zsyła śmierć, ofiarowuje wywyższenie i skazuje na poniżenie. Strzeże jej również anioł Azra’il, pełniący też funkcję anioła śmierci.