Alaungpaya (birm. //; ur. 24 września 1714, zm. 11 maja 1760) – król Birmy od 1752 r. do 1760 r., założyciel dynastii Konbaung.
Do chwili swej śmierci w 1760 r. ten były naczelnik małej wsi w Górnej Birmie ponownie zjednoczył całą Birmę, podbił Manipur, odzyskał Lanna i wyrzucił z kraju Francuzów i Brytyjczyków, którzy wspierali Odrodzone Królestwo Hanthawaddy. Założył też w 1755 r. Rangun. Umarł z powodu choroby podczas prowadzonej przez siebie kampanii wojennej w Syjamie.
Jako ten, któremu po raz trzeci w historii Birmy udało się zjednoczyć kraj, uważany jest za jednego z trzech największych, obok Anawrahty i Bayinnaunga, birmańskich królów.
Wczesne lata życia Przyszły król urodził się 24 września 1714 r. jako syn Min Nyo Sana () i jego żony Saw Nyein Oo (), w Moksobo – liczącej kilkaset domów wsi w dolinie rzeki Mu, położonej ok. 97 km na północny zachód od Ava. Nadano mu imię Aung Zeya (, )Aung (birm. ) oznacza Zwycięstwo podobnie jak Zeya ( lub ). Drugie z tych słów jest birmańską wersją palijskiego słowa Jayya. Czyli dosłowny przekład imienia brzmiałby Zwycięstwo Zwycięstwo. W angielskim oryginale niniejszego artykułu imię Alaungpayi przetłumaczono jako Victorious Victory i to z kolei określenie przetłumaczono tutaj na polski..