Józef Bendkowski (ur. 21 lutego 1890 w Warszawie, zm. 14 marca 1955) – działacz polityczny.
Życiorys Urodził się w Warszawie jako syn Marcina, kolejarza. Jeszcze będąc dzieckiem stracił rodziców. Ukończył szkołę powszechną i uczył się zawodu ślusarza. Później podjął pracę w swoim zawodzie w firmie „Drzewiecki–Jeziorański”. W pracy zetknął się z ruchem robotniczym i zaczął działać w Polskiej Partii Socjalistycznej. Za działalność w PPS, w 1910 roku musiał uciekać przed carską policją. Po ucieczce pracował w Krakowie, Berlinie i Brunszwiku. W 1917 roku przez niemieckie władze internowany i osadzony w obozie. Zwolniono go w 1918 roku. Powrócił do kraju i pracował w Poznaniu. Do Warszawy wrócił w 1925 roku i ponownie zaczął pracować w firmie „Drzewiecki–Jeziorański”. W tymże roku wstąpił do Komunistycznej Partii Polski. Występował jako łącznik mieszkaniowy dla tych, którzy przyjeżdżali z terenu, a tam gdzie mieszkał odbywały się spotkania i narady partyjne. Działał w Związku Zawodowym Metalowców oraz delegatów robotniczych swojej załogi.