Ludwik Banaszak (ur. 19 sierpnia 1901 w Gocanowie, zm. 15 lipca 1968 w Kostrzynie) – inżynier, działacz gospodarczy.
Życiorys Ludwik Banaszak urodził się w Gocanowie w pow. strzelneńskim, był synem Andrzeja, robotnika folwarcznego. W Gnieźnie w 1908 rozpoczął swoją edukację, a ukończył w 1915 na emigracji w Essen w Nadrenii. Kontynuował naukę w Düsseldorfie w Instytucie Technicznym A. Arensa i w którym w 1920 otrzymał tytuł inżyniera mechanika maszyn papierniczych. W 1957 Politechnika Łódzka tytuł ten zweryfikowała.
W wolnych chwilach działał w polskich organizacjach i stowarzyszeniach. W latach 1917–1919 członek Polskiego Uniwersytetu Ludowego w Essen, Polskiego Związku Zawodowego Metalowców w Nadrenii i Westfalii, w latach 1916–1919 Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Essen oraz w latach 1917–1919 sekretarz Towarzystwa Muzyczno-Teatralnego „Mickiewicz” w Essen. Do kraju powrócił w 1920, a jego miejscem zamieszkania była Bydgoszcz w której projektował, budował i montował Wielkopolską Papiernię. Kiedy w 1922 została uruchomiona, był asystentem dyrektora. Trzykrotnie powoływano go do wojska, ale zdemobilizowany w 1923 rozpoczął pracę w Pionkach w Biurze Projektów jako technik-konstruktor w jednym z zakładów, skierowany przez Ministerstwo Spraw Wojskowych.