Wykonana została pod jego kierownictwem dokumentacja techniczna odbudowy zniszczonych fabryk w Niedomicach, Kluczach, Czułowie, Żywcu, Kaletkach, Skolwinie i Jeleniej Górze.

Pracując w Zabrzu w Biurze Budowy Przemysłu Papierniczego opracowywał projekt odbudowy Kostrzyńskiej Fabryki Celulozy. 27 września 1949 Komisja Oceny Projektów Inwestycyjnych przy Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego zatwierdziła wstępny zarys tego planu. W dniu 28 czerwca 1951 ustalono ostateczne założenia fabryki, która miała rocznie produkować 50 000 ton celulozy. Od 15 lutego 1957 dyrektor Kostrzyńskiej Fabryki Celulozy. Radny Miejskiej Rady Narodowej od 1958 roku oraz wiceprzewodniczący Prezydium Rady od 1961.

Ludwik Banaszak był typowym działaczem-społecznikiem, m.in.: przewodniczącym Społecznego Komitetu Budowy Szkoły Tysiąclecia oraz prezesem honorowym pierwszego na ziemi lubuskiej oddziału zakładowego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Patronował Klubowi Sportowemu „Celuloza”, Zakładowemu Domu Kultury, orkiestry zakładowej, klubowi NOT, Miejskiemu Kołu Wędkarskiemu oraz Klubowi Motorowemu. Inicjator budowy stadionu ZKS „Celuloza”, hotelu „Młodego Robotnika”, Zakładowego Domu Kultury.

Odwołany ze stanowiska dyrektora fabryki, 31 sierpnia 1967 został głównym inżynierem ds.