Współredagował zapis konstytucji kwietniowej z 1935

Po wybuchu II wojny światowej w 1939 uczestniczył w kampanii wrześniowej. Następnie przedostał się na Zachód, przez Francję trafił do Anglii. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, zamieszkując w Londynie. Był współzałożycielem Instytutu Badania Zagadnień Krajowych. Zasiadał w emigracyjnej Radzie Narodowej RP kadencji: VI (1951–1953) i V (1973–1978) (z ramienia Ligi Niepodległości Polski). Był współzałożycielem powołanego w 1960 Koła Lwowian w Londynie, jego działaczem oraz redaktorem organu prasowego tegoż – „Biuletynu”. Redagował także organ Ligi Niepodległości, „Za Wolność i Niepodległość”. Publikował także w „Dzienniku Polskim i Dzienniku Żołnierza”. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Publikował prace, głównie o charakterze historycznym (opisywał dzieje Lwowa i Kresów Wschodnich), zarówno w języku polskim, jak i angielskim, posługując się pseudonimem „Józef Rudnicki”. Na emigracji pozostawał orędownikiem sprawy powrotu Lwowa do wolnej Polski. Był jednym z najbardziej bezkompromisowych krytyków panującej w PRL sytuacji społeczno-gospodarczej, a zarazem zmian w łonie historiografii Polski Ludowej.