Skałka – (niem. Steinberg) wzgórze na zachodnim krańcu Wzniesień Płakowickich na Pogórzu Kaczawskim (332.27), 299 m n.p.m. Wyrasta pomiędzy dolinami Bobru na południowym zachodzie i Widnicy na północy. Leży na terenie prawobrzeżnego osiedla Lwówka Śląskiego – Płakowic. Skałka jest najwyżej położonym punktem w Lwówku Śląskim. Na południowy wschód od Skałki leży wzgórze Piaszczysta. Grzbiet Skałki jest porośnięty lasem mieszanym, poniżej którego rosną łąki. Wzgórze leży na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Bobru. Przez Skałkę przechodzi niebieski szlak turystyczny z Lwówka na Zamek Grodziec.
Geologia Od strony północno-wschodniej Skałka zbudowana jest z piaskowców pstrych, a od południa i zachodu z górnokredowych margli ilastych, wapieni marglistych i piaskowców. Te ostatnie były eksploatowane w kamieniołomie nad Bobrem, którego wyrobisko służyło potem jako wysypisko śmieci. Na południowym zboczu znajduje się niewielka jaskinia piaskowcowa – Zimna Dziura, będąca pomnikiem przyrody.
Historia thumb|Domniemany niedokończony krzyż pokutny Na Skałce zachowały się wały kultowe z okresu kultury łużyckiej. Część badaczy uważa je za grodzisko. U podnóża Skałki, zwłaszcza na jej północno-wschodnim zboczu w XII-XV wieku wydobywano intensywnie złoto.