w pompach ciepła lub węglowodory.
Optymalne właściwości płynu roboczego: Izentropowa krzywa nasycenia pary. Zastosowanie cyklu ORC skupia się na odzyskiwaniu niskotemperaturowego ciepła, dlatego podejście identyczne jak dla tradycyjnego układu Rankine'a jest nieefektywne. Korzystne są małe przegrzewy na wyjściu z parownika. Niska temperatura zamarzania, wysoka stabilność temperaturowa. W przeciwieństwie do wody, ciecze organiczne w wysokich temperaturach ulegają rozkładowi lub zmieniają właściwości fizyczne. Wynika z tego, że maksymalna temperatura źródła ciepła jest ograniczona stabilnością chemiczną zastosowanej cieczy roboczej. Natomiast temperatura krzepnięcia powinna niższa od najniższej temperatury w cyklu. Wysokie ciepło parowania i gęstość. Płyn o wysokim cieple parowania i gęstości jest w stanie zaabsorbować więcej energii ze źródła. Dzięki temu zmniejsza się prędkość przepływu, wielkość całego układu oraz zapotrzebowanie pomp na energię elektryczną. Niewielki wpływ na środowisko. Ciecz robocza powinna się charakteryzować małą zdolnością do niszczenia warstwy ozonowej oraz małym wpływem na globalne ocieplenie. Bezpieczeństwo. Powinien nie powodować korozji, być niepalny oraz nietoksyczny.