Jako przedstawiciel PZPR w kwietniu 1988 został wiceprzewodniczącym Miejskiego Kolegium Wyborczego w Sanoku. W 1990 przeszedł na emeryturę.
Pełnił funkcję prezesa zarządu Towarzystwa Rozwoju i Upiększania Miasta Sanoka w latach 1973–1980 i 1987–1990. Od 1 stycznia 1982 do listopada 1984 był kierownikiem Rejonowego Ośrodka Pracy Partyjnej w Sanoku. W listopadzie 1983 zasiadł w Zarządzie Wojewódzkim Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w Krośnie. Był przewodniczącym rady programowej pisma „Gazeta Sanocka – Autosan”.
Wiesław Skałkowski zmarł 24 czerwca 2005 i został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. Był żonaty z Cecylią (1932–2009).
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978). Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1989). Odznaka „Zasłużony dla Sanockiej Fabryki Autobusów” (1974). Złota Odznaka „Za zasługi dla rozwoju przemysłu maszynowego” (1976). Srebrna odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1976). Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1977). Złota „odznaka za pracę społeczną dla miasta Krakowa” (1977). Złoty medal „Za zasługi dla ziemi krakowskiej” (1978). Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1979). Wpis do „Księgi zasłużonych dla województwa krośnieńskiego” (1983). Wpis do „Księgi Honorowej Zasłużonych dla Ligi Obrony Kraju” (1988).