Po klęsce wojsk Białych w styczniu 1920 r., wyjechał do Francji. Zamieszkał w Paryżu, a następnie żył w Nicei. Był członkiem organizacji i stowarzyszeń emigracyjnych. Potem wyjechał do Czechosłowacji, gdzie został duchownym prawosławnym. W I poł. lat 30. wraz z mnichami św. Pantalejmona odbył podróż misjonarską po krajach Europy zachodniej i środkowej. Następnie został zastępcą opata klasztoru we Władimirowej na Rusi Zakarpackiej. Stał się archimandrytą Hiobem. W 1938 r. otrzymał tytuł jeromonacha. W sierpniu 1944 r., kiedy Armia Czerwona zbliżała się do Słowacji, ewakuował się do Niemiec. W grudniu tego roku został kapelanem wojskowym w nowo formowanej 1 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Monachium, gdzie stanął na czele miejscowego bractwa monachów.
Linki zewnętrzne Życie i działalność archimandyty Hioba (jęz. rosyjski) Krótka biografia archimandyty Hioba (jęz. rosyjski)
Bibliografia Русская Православная Церковь Заграницей: 1918-1968, t. 2, 1968
Kategoria:Absolwenci Korpusu Paziów Kategoria:Rotmistrzowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Rosyjscy kapelani wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1959