Po ukończeniu szkoły został przeniesiony do batalionu zapasowego mińskiego pułku strzelców i 7 kwietnia 1920 mianowany podporucznikiem w piechocie.
W latach 1920–1923 pełnił służbę w mińskim pułku strzelców, który we wrześniu 1921 został przemianowany na 86 pułk piechoty. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 27 września 1920 w bitwie nad Niemnem. 21 września 1921 kapitan Kazimierz Niedźwiedzki we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał:
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 lutego 1920 i 831. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 września 1921 i 34. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od 1924 pełnił służbę w batalionie szkolnym piechoty nr 3 na stanowisku adiutanta, pozostając oficerem nadetatowym 86 pp. Zmarł tragicznie 5 września 1925 w Wilnie i tam został pochowany.. Był kawalerem, bezdzietnym. 8 września 1925 „Kurjer Wileński” doniósł czytelnikom, że trzy dni wcześniej „wystrzałem z rewolweru systemu Nagan pozbawił się życia w hotelu Europejskim por. 86 pp Bogusław Komornicki. Powód – tło miłosne.