stanął na czele jednej z sekcji Zjednoczenia Państwowych Przedsiębiorstw Elektrotechnicznych Niskiego Prądu. Na pocz. 1921 r. był inicjatorem utworzenia Radioasocjacji, obejmując funkcję zastępcy przewodniczącego oddziału moskiewskiego. Był też współautorem projektu sieci radiowej Rosji Sowieckiej, a w szczególności transsyberyjskiej magistrali radiowej. Pisał liczne artykuły do specjalistycznych czasopism. Występował z wykładami i odczytami. Jednakże kilkakrotnie był aresztowany przez CzeKa. W tej sytuacji, obawiając się kolejnego aresztu, wyjechał poprzez Rygę na Zachód. Początkowo pracował w firmie Marconi's Wireless Telegraph Company Ltd. w Londynie, po czym w 1922 r. przybył do Polski, gdzie kierował budową zakładów radiotechnicznych. W 1935 r. zamieszkał w Czechosłowacji, gdzie pracował w przemyśle radiotechnicznym. Po zajęciu państwa przez wojska niemieckie na pocz. 1939 r., przedostał się do Wielkiej Brytanii. W latach 1941–1945 pracował w laboratorium diod próżniowych firmy „Marconi”. W latach 1947–1955 był dyrektorem generalnym kompanii „English Electric Valve Co.