Od 1981 do 1985 był również radcą patriarchy w kościelnym wydziale stosunków zewnętrznych.
24 listopada 1985 przyjął chirotonię biskupią jako osobisty wikariusz patriarszy, z tytułem biskupa ploiesteńskiego, skierowany do pracy w wydziale stosunków zewnętrznych Kościoła. Wielokrotnie reprezentował Rumuński Kościół Prawosławny w czasie wizyt w innych Cerkwiach autokefalicznych, brał udział w dialogu ekumenicznym, w szczególności z anglikanami. Działał w światowych organizacjach prawosławnej młodzieży.
W 1994 został pierwszym ordynariuszem nowo utworzonej eparchii Slobozii i Calarasi. Pięć lat później mianowano go arcybiskupem Târgoviște. Na katedrze tej zainicjował remont soboru katedralnego oraz cerkwi Kretzulescu, wzniósł 35 nowych świątyń, rozwijał działalność szkół i instytutów teologicznych. W 2008, w uznaniu całokształtu jego działalności, Święty Synod Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego nadał mu honorową godność metropolity.
Autor szeregu publikacji o tematyce starotestamentowej i ekumenicznej.
Odznaczenia Wielki Oficer Orderu Zasługi (2000)